Hz. Mevlana'nın, can dostu Şems-i Tebrizi'nin ayrılığından sonra kaleme aldığı; sitem, sadakat ve derin bir özlem içeren o meşhur şiiri. "Hatırla Ama", giden sevgiliye "Git ama ettiğimiz yeminleri unutma" diyen bir çağrıdır.
HATIRLA AMA
Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin,
Ayrılık atına eyer vurdun inadına.
Ama bizi unutma, hatırla ama.
Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
Yeryüzünde de var, gökyüzünde de var.
Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
Sen her gece ay değirmisini
Başına yastık edince yollarda,
Dizimde yattığın geceleri hatırla ama.
Sen ey, Hüsrev'i kendine kul,
Şirin gibi bir nice güzeli esir eden!
Aşkının ateşiyle tıpkı Ferhat gibi benim
Ayrılık dağını delmede olduğumu, hatırla ama.
Bir deniz kesilen gözlerimin kıyısında
Bir aşk ovasını görmüştün hani;
Safran dallarıyla, ağustos gülleriyle sarmaş dolaş.
Bunu unutma, hatırla ama.
Ey Tebrizli Şems!
Dinim aşktır benim, senin yüzünü gördüm göreli.
Benim dinim senin yüzünde övünür, ey sevgili!
Bunu unutma, hatırla ama.
— Mevlana Celaleddin Rumi
 |
| Mevlana: Eski dostla ettiğin yemini hatırla ama |
