Gecenin Kapıları: Bütün Kapılar Kapandı, Dışarıdayım...
Gece çöktüğünde şehirler kimlik değiştirir. Gündüzün o güvenli kalabalığı çekilir, yerini sokak lambalarının titrek ışığına ve insanın kendi iç sesine bırakır. "Bütün kapılar kapandı, dışarıdayım" diyen bu şiir; eve dönemeyenlerin, kendi içinde kaybolanların ve gecenin tekinsizliğinde kendini arayanların sessiz çığlığıdır.
🌃 Şiirin Teması
Bu dizeler, fiziksel bir sokakta kalmaktan öte, ruhsal bir "dışlanmışlığı" anlatır. Şair, sadece bir evden değil, kendi benliğinden de kopmuş, sokakların karanlığına sığınmıştır.
📜 Gecenin Kapıları
Bütün kapılar kapandı, dışardayım,
Birden karşıma çıkmayın korkuyorum.
Uykusuzum fena halde, sokaktayım,
Karanlık bastırdı mı bozuluyorum.
Fena bir yerimden koptuğum doğru,
Kendimden çok fazla yaşamaktayım.
Nereye bağlanacak bu işin sonu?
Aslında ben kimim, meraktayım...
Bütün kapılar kapandı, sokaktayım.
💡 Karanlıkta Kendini Aramak
🚪 Kapanan Kapılar
"Bütün kapılar kapandı" metaforu, hayattaki fırsatların kaçışını veya sevdiklerinin yüz çevirmesini simgeler. Dışarıda kalmak, bir tercihten ziyade bir zorunluluk gibidir.
❓ Ben Kimim?
Şiirin en vurucu yeri "Aslında ben kimim meraktayım" dizesidir. Gecenin o koyu karanlığında insan maskelerini çıkarır ve en büyük korkusuyla yüzleşir: Kendi kimliğiyle.
Gece Notu: Sokaklar tekinsizdir ama bazen en dürüst yerlerdir. Çünkü karanlıkta kimse kimseyi görmez, insan en çok kendini görür.
 |
| Bütün kapılar kapandı, sokaktayım |
