Evrensel Evrim (Bölüm 1): Ruhun Maddeye Yolculuğu ve Olgunlaşma

Ruhun olgunlaşması denilince aklımıza, ruhun maddi evrendeki melekelerinden ancak kavrayabildiğimiz kadarının açığa çıkmış hali gelir. Ruhun bu evrenden önceki ve sonraki hayatı hakkında kesin bir bilgimiz olmadığı için, oralardaki durumlarını dünyevi olgunluk kriterleriyle kıyaslayamayız.

Ruhun maddelere bağlanması, görgüsünü artırmak için bir "evrim aşamasına" katlanmasıdır. Evrim aşaması bir amaç değil, ruhun görgüsünü artırması için bir araçtır.

Ruh Neden Maddeye Bağlanır?

Ruhlar, evrim aşamalarını tamamlamak için maddi evrene girerler. İlk girdiklerinde maddeler karşısında tamamen görgüsüz ve deneyimsizdirler. Maddeyi kullanacak yetenekleri henüz açığa çıkmamış, saklı haldedir.

Melekelerini geliştirmek, bilgi toplamak ve kudret sahibi olmak için ruhlar geçici olarak yoğun madde dünyalarına bağlanırlar. Bu bağlılık bir tür esarettir ve ruhun özgürlüğünü kısıtlar. Ancak bu geçici esaret, daha geniş bir ruhsal özgürlük kazanmak için zorunlu bir araçtır.

Maddi Hırslar ve Evrim

Ruhların yoğun maddelere esir olmaları, doğa yasaları gereği kendilerinde bazı eğilim ve hırsların doğmasına sebep olur. Bu hırslar, sanıldığı gibi ruhun bir eksikliği değil, maddi bağlantılardan doğan geçici bir sonuç ve evrim için bir yakıttır.

Özetle, evrim fikri ruhun madde evrenindeki durumuyla ilişkilidir. Maddeyi ortadan kaldırırsanız, evrim düşüncesi de ortadan kalkar. En saf ilahi sevgiyi bile ancak maddi kavramlarla idrak edebiliriz. Bizim sevdiğimiz şey ruhun kendisi değil, onun maddeler üzerindeki faaliyetlerinin tezahürüdür.

Hatasız ve günahsız gerçeklere varmak mümkün değildir. Evrim, ruhun bu evrene egemen hale gelmesi, yani maddeler üzerindeki hakimiyetinin ebedileşmesi demektir.