Ahmed Arif - Yalnız Değiliz Şiiri: Sözleri ve İncelemesi

Ahmed Arif: Yalnız Değiliz Şiiri

Gerçi gece uzun, gece karanlık
Ama bütün korkulardan uzak.
Bir sevdadır böylesine yaşamak,
Tek başına ölüme bir soluk kala...

🔥 Asla Yalnız Kalmamak

Tek başına zindanda yatarken bile,
Asla yalnız kalmamak...
Şafakları ben balığa çıkarım
Akan akmayan sularda.

🌾 Anadolu'nun Emeği ve Çilesi

Emekçinin Sesi

Benim, bütün tezgahlarda paydosa giden
Bir bahar akşamı dünyada.
Ben dört duvar arasında değilim
Pirinçte, pamukta ve tütündeyim.

Coğrafyanın Kaderi

Karacadağ, Çukurova ve Cibali'de
Zehirli kör yılanları ve sıtmasıyla
Gün yirmidört saat insan avında...

Karacadağ'da çeltikler, bir kız çocuğunun gözyaşı gibi...
Ayak bileklerinde bir dizi boncuk, sol omzunda nazarlık.
Dağ başında unutulmuş, üşümüş minicik bir aşiret kızının...

📜 Emeğin Yolculuğu: Damla damla, berrak olur pirinci... Kamyonlarla, katır kervanlarıyla beyler sofrasına gider.

Ahmed Arif portresi ve Yalnız Değiliz şiirini simgeleyen Anadolu görseli
Ahmed Arif - Yalnız Değiliz
Yorum Gönder (0)
Daha yeni Daha eski

EDHO Şu Yalan Dünya

Bahar Candan Dondurma Gibisin

La Casa De Papel Çav Bella

Vis A Vis Doruklara Sevdalandim

Tülay Maciran Melek Yüzlüm

Şemmame--HD--

Büşra Pekin Meyrik

Ertuğrul Polat Koşacaksın